ประวัติศาสตร์ของกัมพูชาเป็นหนึ่งในเรื่องราวที่น่าสนใจที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับการรุ่งเรืองและการล่มสลายของจักรวรรดิเขมร จักรวรรดิเขมรซึ่งเจริญรุ่งเรืองตั้งแต่ศตวรรษที่ 9 ถึง 15 เป็นหนึ่งในจักรวรรดิที่มีอำนาจและมีอิทธิพลมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยขยายอิทธิพลไปยังพื้นที่ส่วนใหญ่ของไทย ลาว และเวียดนามในปัจจุบัน มรดกที่ยั่งยืนของจักรวรรดิเขมรคือเขตโบราณสถานนครวัด โดยนครวัดเป็นอนุสาวรีย์ที่มีชื่อเสียงและสำคัญที่สุด ซึ่งเดิมสร้างเป็นวิหารฮินดูก่อนจะถูกเปลี่ยนเป็นวิหารพุทธ

การเสื่อมสลายของจักรวรรดิเขมรในศตวรรษที่ 15 นำไปสู่ช่วงเวลาแห่งความไม่มั่นคงและการสูญเสียอาณาเขตให้กับอาณาจักรข้างเคียง ในศตวรรษที่ 19 กัมพูชากลายเป็นรัฐอิสระที่หลงทางซึ่งติดอยู่ระหว่างไทยและเวียดนาม และถูกใช้เป็นตัวหมากรุกในการต่อสู้ของพวกเขาเพื่อรักษาความเป็นอิสระ ช่วงเวลาแห่งความวุ่นวายนี้ได้เตรียมเวทีสำหรับการแทรกแซงของฝรั่งเศส ซึ่งเริ่มต้นในปี 1863 เมื่อพระบาทสมเด็จพระนโรดมที่ 1 ลงนามในสนธิสัญญากับฝรั่งเศส ทำให้กัมพูชาเป็นรัฐในอารักขาและในที่สุดก็เป็นส่วนหนึ่งของอินโดจีนฝรั่งเศส

ในช่วงการปกครองของฝรั่งเศส กัมพูชาเห็นการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในภูมิทัศน์ทางสังคม เศรษฐกิจ และการเมือง ฝรั่งเศสได้นำเสนอโครงสร้างพื้นฐานใหม่ รวมถึงถนน ทางรถไฟ และการพัฒนาเมือง ซึ่งช่วยทำให้ประเทศทันสมัยขึ้น อย่างไรก็ตาม รัฐบาลอาณานิคมยังบังคับใช้ภาษีหนักและใช้ประโยชน์จากทรัพยากรของกัมพูชา ทำให้เกิดความไม่พอใจที่เพิ่มขึ้นในหมู่ประชาชน ความไม่พอใจนี้ในที่สุดจะเป็นเชื้อเพลิงให้กับการเกิดขึ้นของขบวนการชาตินิยมและการเรียกร้องเอกราช

กัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในปี 1953 ภายใต้การนำของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาหลังยุคอาณานิคมของประเทศ ช่วงแรกของการเป็นเอกราชมีความมั่นคงและความเจริญรุ่งเรืองค่อนข้างดี ซึ่งมักเรียกว่า "ยุคทอง" ของกัมพูชา อย่างไรก็ตาม ประเทศได้เข้าไปพัวพันในความขัดแย้งในภูมิภาคเร็วๆ นี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสงครามเวียดนาม ซึ่งลุกลามเข้าไปในกัมพูชา นำไปสู่ผลที่ตามมาอย่างร้ายแรง

บทที่มืดมนที่สุดในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของกัมพูชามาพร้อมกับการเกิดขึ้นของเขมรแดง ระบอบการปกครองคอมมิวนิสต์หัวรุนแรงที่นำโดยปอล ปอต จากปี 1975 ถึง 1979 เขมรแดงได้ดำเนินการรณรงค์ที่โหดร้ายซึ่งฆ่าคนกว่า 2 ล้านคนผ่านการประหารชีวิต การบังคับใช้แรงงาน และความอดอยาก ยุคเขมรแดงได้ทิ้งแผลเป็นอย่างลึกในสังคมกัมพูชา และประเทศได้อยู่ในกระบวนการฟื้นฟูและการคืนดีตั้งแต่นั้นมา

วัฒนธรรมกัมพูชาเป็นผืนผ้าที่มีความหลากหลายของประเพณี ความเชื่อ และการปฏิบัติที่ถูกหล่อหลอมมาจากประวัติศาสตร์อันยาวนานและอิทธิพลที่หลากหลายของตน หัวใจของวัฒนธรรมกัมพูชาคือพระพุทธศาสนา ซึ่งมีบทบาทสำคัญในชีวิตประจำวันของชาวกัมพูชาส่วนใหญ่ พระพุทธศาสนาเถรวาท ซึ่งเป็นรูปแบบหลักของพระพุทธศาสนาในกัมพูชา มีอิทธิพลต่อทุกสิ่งตั้งแต่พิธีกรรมทางศาสนาไปจนถึงขนบธรรมเนียมทางสังคมและค่านิยม วัดซึ่งรู้จักกันในนามเจดีย์ สามารถพบได้ทั่วประเทศ โดยทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของชีวิตชุมชนและการปฏิบัติทางจิตวิญญาณ

หนึ่งในการแสดงออกที่เป็นสัญลักษณ์ที่สุดของวัฒนธรรมกัมพูชาคือการเต้นรำคลาสสิก โดยเฉพาะการเต้นรำอัปสรา ซึ่งมีรากฐานมาจากราชสำนักของจักรวรรดิเขมร นักเต้นอัปสราที่แต่งกายด้วยเครื่องแต่งกายที่หรูหราและประดับด้วยเครื่องประดับทองคำ แสดงการเคลื่อนไหวที่สง่างามและเป็นสัญลักษณ์ที่เล่าเรื่องราวของเทพเจ้า วีรบุรุษ และสิ่งมีชีวิตในตำนาน การเต้นรำนี้ พร้อมกับรูปแบบอื่นๆ ของดนตรีและการละครพื้นบ้าน ยังคงเป็นส่วนสำคัญของมรดกทางวัฒนธรรมของกัมพูชา และมักจะแสดงในงานวัฒนธรรมและเทศกาลต่างๆ

อัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของกัมพูชาฝังรากลึกอยู่ในประเพณีที่หลากหลาย เทศกาลอันมีชีวิตชีวา และศิลปะที่สืบทอดมาหลายศตวรรษ หนึ่งในเทศกาลสำคัญที่สุดคือ ปีใหม่เขมร ซึ่งจัดขึ้นทุกเดือนเมษายนเพื่อเป็นการสิ้นสุดฤดูเก็บเกี่ยว เทศกาลนี้เป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นใหม่และความสามัคคี ครอบครัวจะมารวมตัวกันเพื่อรำลึกถึงบรรพบุรุษ ทำบุญที่วัด และร่วมเล่นเกมพื้นบ้าน การรำ และกิจกรรมชุมชนต่าง ๆ

อีกหนึ่งเทศกาลทางศาสนาที่สำคัญคือ พชุมเบญจ์ (Pchum Ben) ซึ่งมีระยะเวลา 15 วัน เพื่อรำลึกถึงบรรพบุรุษผู้ล่วงลับ ในช่วงนี้ ชาวกัมพูชาจะไปวัด ถวายอาหารแด่พระภิกษุ และใช้เวลาทบทวนจิตวิญญาณ ซึ่งตอกย้ำคุณค่าของความเคารพและความกตัญญู

ศิลปะและงานหัตถกรรมเป็นส่วนสำคัญของมรดกวัฒนธรรมกัมพูชา ครอบคลุมทักษะเช่น การทอผ้าไหม การทำเครื่องปั้นดินเผา การแกะสลักไม้ และการแกะสลักหิน ผลงานเหล่านี้มักสะท้อนหัวข้อจากศิลปะขแมร์โบราณ เช่น ภาพสลักนูนต่ำอันประณีตของ นครวัด ที่บรรยายเรื่องราวจากมหากาพย์อินเดีย รามายณะ และ มหาภารตะ รวมถึงภาพชีวิตประจำวันในยุคจักรวรรดิขแมร์

ภาษาเขมร มีบทบาทสำคัญในการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของประเทศ ในฐานะภาษาราชการ ภาษาเขมรเป็นสื่อกลางในการถ่ายทอดประวัติศาสตร์ วรรณกรรม และประเพณีปากเปล่า มีต้นกำเนิดจากอักษรเขมรโบราณซึ่งได้รับอิทธิพลจากอักษรพราหมีของอินเดีย และได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่องตลอดหลายศตวรรษ วรรณกรรมเขมร โดยเฉพาะบทกวีคลาสสิกและนิทานพื้นบ้าน ยังคงเป็นหัวใจสำคัญของการแสดงออกทางวัฒนธรรม สะท้อนความเชื่อ ค่านิยม และประสบการณ์ของชาวกัมพูชา

เศรษฐกิจของกัมพูชาได้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา จากสังคมที่พึ่งพาเกษตรกรรมเป็นหลัก สู่เศรษฐกิจที่มีความหลากหลายมากขึ้น ภาคการเกษตรยังคงเป็นรากฐานสำคัญของเศรษฐกิจกัมพูชา จัดหางานให้กับประชากรจำนวนมาก และมีส่วนสำคัญต่อ GDP ของประเทศ ข้าวเป็นผลผลิตทางการเกษตรหลัก โดยกัมพูชาเป็นหนึ่งในผู้ส่งออกข้าวรายใหญ่ของโลก ผลผลิตทางการเกษตรที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ยางพารา มันสำปะหลัง และผลไม้รวมถึงผักหลากหลายชนิด
อุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มเป็นอีกหนึ่งภาคส่วนสำคัญที่มีผลกระทบอย่างมากต่อเศรษฐกิจกัมพูชา และมีบทบาทสำคัญต่อการส่งออกของประเทศ กัมพูชากลายเป็นผู้เล่นสำคัญในอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มระดับโลก โดยมีโรงงานจำนวนมากผลิตเสื้อผ้าให้กับแบรนด์นานาชาติ ภาคส่วนนี้เป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ สร้างงานให้กับผู้คนหลายล้านคน โดยเฉพาะผู้หญิง อย่างไรก็ตาม อุตสาหกรรมนี้ก็เผชิญกับความท้าทาย เช่น ปัญหาสิทธิแรงงาน และการแข่งขันจากประเทศที่มีต้นทุนการผลิตต่ำกว่า
อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นอีกหนึ่งภาคส่วนที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็วในกัมพูชา อันเนื่องมาจากมรดกทางวัฒนธรรมอันรุ่มรวย แหล่งประวัติศาสตร์ และความงามทางธรรมชาติ นครวัด ซึ่งเป็นมรดกโลกของยูเนสโก เป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางที่มีผู้เยี่ยมชมมากที่สุด ดึงดูดนักท่องเที่ยวต่างชาติจำนวนหลายล้านคน สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมอื่น ๆ ได้แก่ กรุงพนมเปญ เมืองชายฝั่งสีหนุวิลล์ และพื้นที่ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ในเทือกเขาการ์ดามอม

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา กัมพูชาได้เห็นการเติบโตในภาคการก่อสร้างและอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งได้รับแรงหนุนจากการลงทุนจากต่างประเทศและการขยายตัวของเมือง ความเฟื่องฟูด้านการก่อสร้างเห็นได้ชัดเป็นพิเศษในกรุงพนมเปญ ซึ่งตึกระฟ้า ห้างสรรพสินค้า และโครงการที่อยู่อาศัยใหม่ ๆ ได้เปลี่ยนโฉมทัศนียภาพของเมือง แม้ว่าการพัฒนานี้จะสร้างโอกาสใหม่ ๆ แต่ก็ได้ก่อให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม การวางผังเมือง และการย้ายถิ่นของชุมชนท้องถิ่น แม้จะมีความก้าวหน้าเหล่านี้ กัมพูชายังคงเผชิญกับความท้าทายทางเศรษฐกิจอย่างมาก เช่น ความยากจน ความเหลื่อมล้ำทางรายได้ และการพึ่งพาความช่วยเหลือจากต่างประเทศ ประเทศนี้ยังมีความเสี่ยงต่อปัจจัยกระทบจากภายนอก เช่น ความผันผวนของอุปสงค์ในตลาดโลกต่อสินค้าส่งออก และผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อการเกษตร เพื่อรับมือกับความท้าทายเหล่านี้ กัมพูชามุ่งเน้นไปที่การปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐาน การศึกษา และธรรมาภิบาล รวมถึงการดึงดูดการลงทุนในภาคส่วนใหม่ เช่น เทคโนโลยีและพลังงานหมุนเวียน ความพยายามเหล่านี้มีเป้าหมายเพื่อสร้างเศรษฐกิจที่ยั่งยืนและมีความสามารถในการฟื้นตัวได้ดียิ่งขึ้นในอนาคต

การท่องเที่ยวเป็นองค์ประกอบสำคัญของเศรษฐกิจกัมพูชาและเป็นแหล่งดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก ประเทศนี้มีชื่อเสียงด้านแหล่งประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอุทยานโบราณคดีอังกอร์ (Angkor Archaeological Park) ซึ่งเป็นที่ตั้งของหมู่ปราสาทนครวัด (Angkor Wat) ที่มีชื่อเสียงระดับโลก สถานที่แห่งนี้ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก (UNESCO World Heritage Site) มักถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในแหล่งโบราณคดีที่สำคัญที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเป็นสัญลักษณ์ของมรดกทางวัฒนธรรมอันรุ่มรวยของกัมพูชา ปราสาทแห่งอังกอร์ดึงดูดนักท่องเที่ยวนับล้านคนในแต่ละปี โดยมอบโอกาสให้พวกเขาได้สัมผัสความยิ่งใหญ่ของอาณาจักรเขมร

นอกเหนือจากนครวัดแล้ว กัมพูชายังมีแหล่งท่องเที่ยวมากมายที่ตอบสนองความต้องการของนักเดินทางหลากหลายประเภท กรุงพนมเปญ เมืองหลวง เป็นมหานครที่คึกคักซึ่งผสมผสานการพัฒนาที่ทันสมัยเข้ากับสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ พระบรมราชวัง (Royal Palace) เจดีย์เงิน (Silver Pagoda) และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (National Museum) เป็นสถานที่ที่ต้องไปเยือนซึ่งให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ราชวงศ์และโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมของกัมพูชา ตลาดที่มีชีวิตชีวาของเมือง เช่น ตลาดกลาง (Central Market) และตลาดรัสเซีย (Russian Market) ก็เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวที่มองหาหัตถกรรมท้องถิ่น สิ่งทอ และของที่ระลึก

สำหรับผู้ที่สนใจความงามทางธรรมชาติของกัมพูชา ชายฝั่งทางใต้และเกาะต่างๆ มีชายหาดที่บริสุทธิ์ น้ำทะเลใส และบรรยากาศที่ผ่อนคลาย เมืองสีหนุวิลล์ (Sihanoukville) ซึ่งเป็นเมืองชายฝั่ง ทำหน้าที่เป็นประตูสู่เกาะต่างๆ ของกัมพูชา เช่น เกาะรง (Koh Rong) และเกาะรงสามเล็ม (Koh Rong Samloem) ซึ่งเป็นที่รู้จักจากชายหาดที่สวยงามและโอกาสในการดำน้ำและดำน้ำตื้นที่ยอดเยี่ยม สถานที่เหล่านี้เป็นสถานที่พักผ่อนที่เงียบสงบจากความวุ่นวายในชีวิตในเมือง และเป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งในหมู่นักเดินทางแบ็คแพ็คและนักท่องเที่ยวระดับหรู

กัมพูชายังมีประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ที่หลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ภูเขาและป่าไม้ของประเทศ ตัวอย่างเช่น เทือกเขาบรรทัด (Cardamom Mountains) เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของป่าฝนที่หนาแน่น สัตว์ป่าหายาก และชุมชนพื้นเมือง นักท่องเที่ยวสามารถสำรวจพื้นที่นี้ได้ผ่านการเดินป่าแบบมีไกด์ การดูสัตว์ป่า และโครงการท่องเที่ยวชุมชนที่สนับสนุนความพยายามในการอนุรักษ์ในท้องถิ่น จังหวัดทางตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น รัตนคีรี (Ratanakiri) และมณฑลคีรี (Mondulkiri) ก็มอบประสบการณ์ที่คล้ายคลึงกัน โดยมีโอกาสได้เยี่ยมชมน้ำตก เขตรักษาพันธุ์ช้าง และหมู่บ้านชนเผ่าดั้งเดิม

การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ยังได้รับการเสริมคุณค่าด้วยการเยี่ยมชมสถานที่ที่บอกเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ล่าสุดของกัมพูชา พิพิธภัณฑ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ตวลสเลง (Tuol Sleng Genocide Museum) และทุ่งสังหารเจืองเอก (Choeung Ek Killing Fields) ในกรุงพนมเปญ เป็นเครื่องเตือนใจที่น่าเศร้าถึงความโหดร้ายที่กระทำในช่วงระบอบเขมรแดง (Khmer Rouge regime) สถานที่เหล่านี้มีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจความยืดหยุ่นของชาวกัมพูชาและความพยายามอย่างต่อเนื่องของประเทศในการเยียวยาจากอดีต โดยรวมแล้ว ภาคการท่องเที่ยวของกัมพูชามอบประสบการณ์ที่หลากหลายซึ่งแสดงให้เห็นถึงความงามทางธรรมชาติ ความมั่งคั่งทางวัฒนธรรม และความลึกซึ้งทางประวัติศาสตร์ของประเทศ

ประชาชนกัมพูชา ซึ่งรู้จักกันในชื่อ ชาวกัมพูชา หรือชาวเขมร เป็นหัวใจและวิญญาณของประเทศ ประชากรส่วนใหญ่ของกัมพูชา ประมาณ 90% เป็นชนชาติพันธุ์เขมร ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานมากกว่าพันปี ภาษาเขมร ซึ่งเป็นภาษาราชการของประเทศ มีบทบาทสำคัญต่ออัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม ใช้ในรัฐบาล การศึกษา และสื่อมวลชน และเป็นสื่อกลางในการถ่ายทอดมรดกวัฒนธรรมอันทรงคุณค่าของประเทศสืบต่อกันหลายชั่วอายุคน

กัมพูชายังเป็นบ้านของชนกลุ่มน้อยหลายกลุ่ม ซึ่งแต่ละกลุ่มมีส่วนช่วยเพิ่มความหลากหลายทางวัฒนธรรมให้กับประเทศ ชาวชาม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นมุสลิม มีภาษาและวัฒนธรรมเฉพาะตัว ชนเผ่าภูเขา หรือที่เรียกว่า “Khmer Loeu” อาศัยอยู่ในพื้นที่ภูเขาไกลโพ้น รวมถึง Bunong, Tampuan และ Jarai แต่ละกลุ่มมีภาษา ประเพณี และวิถีชีวิตที่แตกต่างกัน การปฏิบัติทางวัฒนธรรมของกลุ่มเหล่านี้มักเกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติ สะท้อนถึงความผูกพันอย่างลึกซึ้งกับผืนแผ่นดิน

ศาสนามีบทบาทสำคัญในชีวิตของชาวกัมพูชา โดยพุทธศาสนานิกายเถรวาทเป็นศาสนาหลักที่มีผู้ปฏิบัติประมาณ 95% พุทธศาสนามีอิทธิพลต่อหลายด้านของชีวิตประจำวัน ตั้งแต่ค่านิยมด้านศีลธรรมและจริยธรรมที่ชี้นำพฤติกรรมทางสังคม ไปจนถึงพิธีกรรมและงานประเพณีที่ระบุเหตุการณ์สำคัญในชีวิต พระสงฆ์ได้รับความเคารพสูง และเยาวชนชายหลายคนใช้เวลาศึกษาเป็นสามเณรในวัดเพื่อเรียนคำสอนทางพุทธศาสนาและมีส่วนช่วยเหลือชุมชน

ครอบครัวเป็นรากฐานของสังคมกัมพูชา ความสัมพันธ์ระหว่างญาติสนิทแน่นแฟ้น ครอบครัวขยายมักอาศัยใกล้กัน และมีความรับผิดชอบต่อการดูแลพ่อแม่สูงอายุและสนับสนุนพี่น้อง วัฒนธรรมที่มุ่งเน้นครอบครัวนี้สะท้อนให้เห็นในช่วงเทศกาล เช่น ปีใหม่เขมร และ Pchum Ben ซึ่งเป็นเวลาที่ครอบครัวมารวมตัวกัน ระลึกถึงบรรพบุรุษ และเสริมสร้างความสัมพันธ์ในชุมชน

ประวัติศาสตร์ของกัมพูชามีผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อประชาชน โดยเฉพาะเหตุการณ์ในยุคเขมรแดง ซึ่งก่อให้เกิดความทุกข์ยากและการสูญเสียมากมาย แม้จะผ่านความยากลำบาก แต่ประชาชนกัมพูชามีชื่อเสียงเรื่องความอดทน ความอบอุ่น และความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ความมีน้ำใจต่อผู้มาเยือนเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมกัมพูชา ผู้มาเยือนมักได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นและถือเป็นแขกผู้มีเกียรติ จิตวิญญาณแห่งความกรุณาและความร่วมมือชุมชนนี้เป็นหนึ่งในลักษณะเด่นของประชาชนกัมพูชา ทำให้ประเทศนี้ไม่เพียงแต่เป็นสถานที่ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเท่านั้น แต่ยังเป็นสถานที่แห่งความผูกพันทางมนุษยธรรมอย่างลึกซึ้งอีกด้วย

อาหารกัมพูชา ซึ่งมักถูกกลบด้วยชื่อเสียงของอาหารจากเพื่อนบ้านอย่างประเทศไทยและเวียดนาม ถือเป็นอัญมณีที่ซ่อนอยู่ในภูมิทัศน์อาหารของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จุดเด่นของอาหารกัมพูชาคือความสมดุลของรสชาติ เค็ม หวาน เปรี้ยว และขม ซึ่งได้มาจากส่วนผสมอย่างตะไคร้ ใบมะกรูด มะขาม และน้ำปลา ข้าวเป็นอาหารหลักในมื้อของชาวกัมพูชา รับประทานคู่กับหลากหลายเมนู ตั้งแต่ซุป ผัด เนื้อย่าง ไปจนถึงแกง หนึ่งในเมนูที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ Amok แกงหอมแบบดั้งเดิมที่ทำจากปลา กะทิ และเครื่องแกง kroeung ซึ่งประกอบด้วยตะไคร้ ขมิ้น และข่า มักนึ่งในใบตอง ทำให้ได้รสชาติและเนื้อสัมผัสที่เป็นเอกลักษณ์ Amok ไม่เพียงเป็นที่นิยมของชาวกัมพูชา แต่ยังเป็นเมนูที่นักท่องเที่ยวควรลองเพื่อสัมผัสรสชาติแท้ของอาหารกัมพูชา

อีกหนึ่งเมนูยอดนิยมคือ นมบันโชก (Nom Banh Chok) หรือที่มักเรียกว่า “ก๋วยเตี๋ยวกัมพูชา” เมนูนี้ประกอบด้วยเส้นข้าวราดด้วยน้ำแกงปลาสีเขียวที่ทำจากปลาหมัก ขมิ้น และสมุนไพรสด มักเสิร์ฟคู่กับผักสดและดอกกล้วย นมบันโชก มักรับประทานเป็นอาหารเช้าและเป็นอาหารหลักในหลายครัวเรือนของกัมพูชา

อีกหนึ่งเมนูขึ้นชื่อคือ ล็อกลาก (Lok Lak) ซึ่งทำจากเนื้อวัวหมักแล้วผัด เสิร์ฟพร้อมน้ำจิ้มรสเปรี้ยวที่ทำจากน้ำมะนาว พริกไทยดำ และเกลือ เนื้อมักทานคู่กับผักสด ข้าวสวย และไข่ดาว ล็อกลาก สะท้อนถึงอิทธิพลของอาหารฝรั่งเศสต่ออาหารกัมพูชา โดยเฉพาะการใช้พริกไทยดำที่ถูกนำเข้ามาในยุคอาณานิคม

อาหารริมทางของกัมพูชาก็เป็นส่วนสำคัญของประสบการณ์การกิน ตลาดและแผงลอยริมถนนมีอาหารหลากหลาย ตั้งแต่เนื้อเสียบไม้ทอด แมลงทอด ไปจนถึงของหวานอย่าง นัมอันซอม (Num Ansom) ข้าวเหนียวห่อใบตองใส่ไส้กล้วยหรือถั่วเขียว

ตลาดที่คึกคักเหล่านี้เปิดโอกาสให้ได้ลิ้มรสชาติท้องถิ่นหลายแบบและสำรวจความหลากหลายของอาหา กัมพูชา โดยรวมแล้ว อาหารกัมพูชาสะท้อนถึงประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และอิทธิพลทางวัฒนธรรมของประเทศ แม้จะมีความคล้ายคลึงกับอาหารของประเทศเพื่อนบ้าน แต่กัมพูชายังคงมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่เกิดจากวัตถุดิบท้องถิ่นและวิธีปรุงแบบดั้งเดิม ไม่ว่าจะรับประทานในร้านหรูหรือที่แผงลอยริมถนน นักท่องเที่ยวก็จะได้สัมผัสประสบการณ์อาหารที่หลากหลายและเข้มข้น

กัมพูชาเป็นประเทศที่มีการปกครองในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญและระบบรัฐสภา โดยมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขแห่งรัฐ และมีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร ระบอบกษัตริย์ในกัมพูชาได้รับการเคารพอย่างลึกซึ้ง โดยพระมหากษัตริย์ทรงถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของความสามัคคีและความต่อเนื่องของชาติ แม้ว่าบทบาทของพระมหากษัตริย์ส่วนใหญ่จะเป็นเชิงพิธีการ แต่พระองค์ก็มีบทบาทสำคัญในกิจการทางศาสนาและวัฒนธรรม ตลอดจนในงานสำคัญและพิธีการของชาติ ฝ่ายบริหารของรัฐบาลนำโดยนายกรัฐมนตรี ซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ และโดยปกติแล้วจะเป็นผู้นำของพรรคเสียงข้างมากหรือพรรคร่วมรัฐบาลในรัฐสภา นายกรัฐมนตรีมีอำนาจอย่างมาก โดยกำกับดูแลฝ่ายบริหาร ดำเนินการตามกฎหมาย และกำหนดนโยบายของชาติ นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันของกัมพูชาคือ ฮุน มาเนต (Hun Manet) ซึ่งเข้ารับตำแหน่งในปี 2566 ต่อจาก ฮุน เซน (Hun Sen) ผู้เป็นบิดาซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีมาเกือบสี่ทศวรรษ การนำของ ฮุน มาเนต ถือเป็นบทใหม่ในวงการการเมืองกัมพูชา โดยมีจุดสนใจอยู่ที่รัฐบาลของเขาจะแก้ไขปัญหาและความท้าทายของชาติ และสานต่อเส้นทางการพัฒนาต่อไปอย่างไร

ฝ่ายนิติบัญญัติของรัฐบาลกัมพูชามีระบบสองสภา ประกอบด้วยรัฐสภาและวุฒิสภา รัฐสภาหรือสภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยสมาชิก 125 คนที่มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชนเพื่อดำรงตำแหน่งเป็นเวลาห้าปี วุฒิสภาหรือสภาสูงมีสมาชิก 62 คน ซึ่งบางส่วนได้รับการแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ ขณะที่บางส่วนมาจากการเลือกตั้งโดยสมาชิกของรัฐสภาและสภาท้องถิ่น ฝ่ายนิติบัญญัติมีหน้าที่ในการออกกฎหมาย อนุมัติงบประมาณ และกำกับดูแลฝ่ายบริหาร ภูมิทัศน์ทางการเมืองของกัมพูชาถูกหล่อหลอมโดยประวัติศาสตร์ที่วุ่นวาย รวมถึงมรดกจากระบอบ เขมรแดง และสงครามกลางเมืองที่ตามมา ประเทศนี้มีความก้าวหน้าอย่างมากในการสร้างสถาบันทางการเมืองขึ้นใหม่ตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1990 เมื่อข้อตกลงสันติภาพที่ได้รับการสนับสนุนจากสหประชาชาติทำให้มีการจัดตั้งรัฐบาลประชาธิปไตย อย่างไรก็ตาม ระบบการเมืองของกัมพูชาต้องเผชิญกับคำวิพากษ์วิจารณ์ในเรื่องการขาดความโปร่งใส ข้อกล่าวหาเรื่องการทุจริต และการจำกัดฝ่ายค้านทางการเมืองและเสรีภาพของสื่อ นโยบายต่างประเทศของกัมพูชามุ่งเน้นไปที่การรักษาความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งกับประเทศเพื่อนบ้านในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงกับมหาอำนาจระดับโลกอย่างจีนและสหรัฐอเมริกา ประเทศนี้เป็นสมาชิกของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน) และมีบทบาทสำคัญในด้านการทูตและความร่วมมือทางเศรษฐกิจในภูมิภาค ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดของกัมพูชากับจีนมีความสำคัญอย่างยิ่งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยการลงทุนและความช่วยเหลือจากจีนมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์นี้ยังก่อให้เกิดการถกเถียงในประเด็นต่างๆ เช่น การพึ่งพาหนี้สินและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

วิถีชีวิตของชาวกัมพูชาได้รับอิทธิพลอย่างลึกซึ้งจากมรดกทางวัฒนธรรมอันรุ่มรวยของประเทศ สายใยครอบครัวที่แน่นแฟ้น และจังหวะของชีวิตในชนบทและในเมือง ในพื้นที่ชนบทซึ่งเป็นที่ที่ประชากรส่วนใหญ่ใช้ชีวิตอยู่ ชีวิตประจำวันจะหมุนรอบการเกษตร โดยเฉพาะการทำนาข้าว ครอบครัวต่างๆ มักจะทำงานร่วมกันในท้องทุ่ง ปลูกและเก็บเกี่ยวพืชผลตามฤดูกาล ความผูกพันที่ใกล้ชิดกับผืนดินนี้หล่อหลอมแง่มุมต่างๆ ของชีวิตในชนบท รวมถึงการปฏิบัติทางสังคม เทศกาล และนิสัยการกิน ในหมู่บ้านของกัมพูชา ชีวิตชุมชนมีความมีชีวิตชีวาและเป็นส่วนรวม ผู้คนมักจะอาศัยอยู่ในรูปแบบครอบครัวขยาย โดยมีหลายรุ่นอยู่ร่วมชายคาเดียวกันหรืออาศัยอยู่ใกล้เคียงกัน การมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมเกิดขึ้นบ่อยครั้งและมีความสำคัญ โดยเพื่อนบ้านจะช่วยเหลือกันในงานเกษตรกรรม การจัดพิธีกรรมทางศาสนา และการเฉลิมฉลองเทศกาลต่างๆ ร่วมกัน วัดในหมู่บ้านทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของชีวิตทางศาสนาและสังคม ซึ่งผู้คนมารวมตัวกันเพื่อสักการะ เรียนรู้ และเข้าร่วมกิจกรรมชุมชน

ชีวิตในเมืองของกัมพูชาแตกต่างจากจังหวะที่ช้ากว่าในพื้นที่ชนบท กรุงพนมเปญซึ่งเป็นเมืองหลวงเป็นมหานครที่คึกคัก มีประชากรเพิ่มขึ้น และมีการผสมผสานระหว่างวิถีชีวิตแบบสมัยใหม่และแบบดั้งเดิม เมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของผู้คนที่มีความหลากหลาย รวมถึงเจ้าหน้าที่ของรัฐ นักธุรกิจ นักศึกษา และชาวต่างชาติ วิถีชีวิตของกรุงพนมเปญสะท้อนให้เห็นถึงการขยายตัวของเมืองและการพัฒนาทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วของประเทศ โดยมีจำนวนผู้คนที่ทำงานในอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น การก่อสร้าง การค้าปลีก และการบริการเพิ่มมากขึ้น การศึกษาได้รับการให้ความสำคัญอย่างสูงในสังคมกัมพูชา และมีความก้าวหน้าอย่างมากในการปรับปรุงการเข้าถึงการศึกษาในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา รัฐบาลได้พยายามเพิ่มอัตราการรู้หนังสือและมอบโอกาสในการศึกษาในระดับที่สูงขึ้นมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ยังคงมีความท้าทาย โดยเฉพาะในพื้นที่ชนบทที่ทรัพยากรและโครงสร้างพื้นฐานมีจำกัด แม้จะมีความท้าทายเหล่านี้ การศึกษายังคงถูกมองว่าเป็นกุญแจสำคัญในการปรับปรุงคุณภาพชีวิตและบรรลุการเลื่อนไหลทางสังคม วิถีชีวิตของกัมพูชายังถูกกำหนดโดยประเพณีทางจิตวิญญาณและวัฒนธรรม พระพุทธศาสนามีบทบาทสำคัญในชีวิตประจำวัน โดยชาวกัมพูชาจำนวนมากปฏิบัติตามพิธีกรรมทางศาสนา ถวายเครื่องสักการะที่วัด และเข้าร่วมเทศกาลต่างๆ ศิลปะดั้งเดิม เช่น การเต้นรำ ดนตรี และงานฝีมือยังคงได้รับการปฏิบัติและเฉลิมฉลอง ซึ่งมักจะสืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน ขณะเดียวกัน อิทธิพลสมัยใหม่ เช่น แฟชั่นตะวันตก ความบันเทิง และเทคโนโลยี ก็มีมากขึ้นในพื้นที่เมือง ซึ่งมีส่วนทำให้วิถีชีวิตในกัมพูชามีพลวัตและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

กัมพูชากำลังเผชิญกับความท้าทายหลายประการขณะที่ประเทศกำลังพัฒนาและบูรณาการเข้าสู่เศรษฐกิจโลก หนึ่งในประเด็นเร่งด่วนที่สุดคือความยากจน โดยประชากรจำนวนมากอาศัยอยู่ต่ำกว่าเส้นความยากจน โดยเฉพาะในพื้นที่ชนบท แม้เศรษฐกิจจะเติบโต แต่ความเหลื่อมล้ำทางรายได้ยังคงเป็นปัญหา โดยมีความแตกต่างในด้านความมั่งคั่งและการเข้าถึงบริการต่างๆ เช่น การดูแลสุขภาพและการศึกษา การแก้ไขปัญหาเหล่านี้จำเป็นต้องมีการลงทุนอย่างต่อเนื่องในโครงการทางสังคม โครงสร้างพื้นฐาน และการสร้างงาน ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมเป็นอีกหนึ่งความท้าทายที่สำคัญสำหรับกัมพูชา การพัฒนาเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วของประเทศนำไปสู่การตัดไม้ทำลายป่า การจับปลามากเกินไป และมลภาวะ ซึ่งคุกคามทรัพยากรธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ การสูญเสียป่าไม้โดยเฉพาะอย่างยิ่งส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อทั้งสิ่งแวดล้อมและวิถีชีวิตของชุมชนที่พึ่งพาอาศัยระบบนิเวศเหล่านี้ มีความจำเป็นเร่งด่วนสำหรับนโยบายและแนวปฏิบัติที่ส่งเสริมการพัฒนาอย่างยั่งยืน การอนุรักษ์ และการปกป้องสิ่งแวดล้อม

การปกครองและความมั่นคงทางการเมืองก็เป็นประเด็นสำคัญที่น่าเป็นห่วงเช่นกัน กัมพูชามีความก้าวหน้าในการสร้างสถาบันประชาธิปไตย แต่ปัญหาต่างๆ เช่น การทุจริต การละเมิดสิทธิมนุษยชน และการจำกัดเสรีภาพทางการเมือง ยังคงบั่นทอนความเชื่อมั่นของประชาชนและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ การเสริมสร้างหลักนิติธรรม การรับรองการเลือกตั้งที่เป็นธรรม และการส่งเสริมความโปร่งใสเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการสร้างสังคมที่ยุติธรรมและมั่นคงยิ่งขึ้น ในทางกลับกัน กัมพูชามีโอกาสสำคัญสำหรับการเติบโตและการพัฒนา ประชากรวัยหนุ่มสาวที่กำลังเติบโตของประเทศเป็นผลประโยชน์ทางประชากรศาสตร์ที่มีศักยภาพในการขับเคลื่อนนวัตกรรมและการขยายตัวทางเศรษฐกิจ การลงทุนด้านการศึกษา การพัฒนาทักษะ และการเป็นผู้ประกอบการสามารถใช้ประโยชน์จากศักยภาพนี้และสร้างเศรษฐกิจที่คล่องตัวและแข่งขันได้มากขึ้น ที่ตั้งทางยุทธศาสตร์ของกัมพูชาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พร้อมกับการเป็นสมาชิกในองค์กรระดับภูมิภาค เช่น อาเซียน เปิดโอกาสสำหรับการค้า การลงทุน และความร่วมมือระดับภูมิภาค มรดกทางวัฒนธรรมอันอุดมสมบูรณ์และความงามทางธรรมชาติของประเทศยังเสนอศักยภาพในการพัฒนาภาคการท่องเที่ยวต่อไป ซึ่งสามารถสร้างงานและสร้างรายได้ ด้วยการแก้ไขปัญหาและใช้ประโยชน์จากโอกาสต่างๆ กัมพูชาสามารถสร้างอนาคตที่สดใสและเจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้นสำหรับประชาชนของตนต่อไปได้

ประชาชนชาวกัมพูชา หรือที่รู้จักกันในชื่อชาวเขมร คือหัวใจและจิตวิญญาณของประเทศ ประชากรส่วนใหญ่ของกัมพูชา ประมาณ 90% เป็นกลุ่มชาติพันธุ์เขมร ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าพันปี ภาษาเขมร ซึ่งเป็นภาษาราชการของกัมพูชา เป็นองค์ประกอบสำคัญของเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม ภาษาเขมรใช้ในภาครัฐ การศึกษา และสื่อ และเป็นสื่อกลางที่ถ่ายทอดมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าของกัมพูชาจากรุ่นสู่รุ่น กัมพูชายังเป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์ชนกลุ่มน้อยหลายกลุ่ม ซึ่งแต่ละกลุ่มล้วนมีส่วน contributing ต่อความหลากหลายทางวัฒนธรรมของประเทศ ชาวจาม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นมุสลิม เป็นหนึ่งในกลุ่มชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่ที่สุดและมีภาษาและวัฒนธรรมของตนเอง ชนเผ่าบนที่สูง ซึ่งมักเรียกว่า "เขมรลือ" อาศัยอยู่ในพื้นที่ภูเขาสูงที่ห่างไกลของกัมพูชา กลุ่มเหล่านี้ได้แก่ บุนอง ตัมปวน และจาราย เป็นต้น ซึ่งแต่ละกลุ่มมีภาษา ประเพณี และวิถีชีวิตที่แตกต่างกัน ประเพณีทางวัฒนธรรมของกลุ่มเหล่านี้มักเชื่อมโยงกับสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ สะท้อนให้เห็นถึงความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับผืนดิน

ศาสนามีบทบาทสำคัญในชีวิตของชาวกัมพูชา โดยพุทธศาสนาเถรวาดเป็นศาสนาหลักที่มีผู้ปฏิบัติประมาณ 95% ของประชากร พุทธศาสนามีอิทธิพลต่อชีวิตประจำวันหลายด้าน ตั้งแต่คุณธรรมและจริยธรรมที่ชี้นำพฤติกรรมทางสังคม ไปจนถึงพิธีกรรมต่างๆ ที่บ่งบอกถึงเหตุการณ์สำคัญในชีวิต พระสงฆ์ได้รับความเคารพอย่างสูงในสังคมกัมพูชา และชายหนุ่มจำนวนมากใช้เวลาเป็นสามเณรในวัด เพื่อศึกษาคำสอนทางพุทธศาสนาและมีส่วนร่วมในชุมชน ครอบครัวเป็นรากฐานสำคัญของสังคมกัมพูชา โดยความผูกพันอันแน่นแฟ้นระหว่างญาติพี่น้องเป็นรากฐานของชีวิตทางสังคม ครอบครัวขยายมักอาศัยอยู่ใกล้กัน และมีความรับผิดชอบอย่างลึกซึ้งในการดูแลพ่อแม่ผู้สูงอายุและช่วยเหลือพี่น้อง วัฒนธรรมที่เน้นครอบครัวนี้สะท้อนให้เห็นในวิธีที่ชาวกัมพูชาเฉลิมฉลองเทศกาลต่างๆ เช่น ปีใหม่เขมรและเทศกาลพชุมเบ็น ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ครอบครัวมารวมตัวกัน เคารพบรรพบุรุษ และเสริมสร้างความสัมพันธ์ในชุมชน ประวัติศาสตร์ของกัมพูชามีผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อประชาชน โดยเฉพาะเหตุการณ์ในยุคเขมรแดง ซึ่งส่งผลให้เกิดความทุกข์ทรมานและความสูญเสียอย่างมหาศาล แม้จะเผชิญกับความยากลำบากเหล่านี้ ชาวกัมพูชาก็ขึ้นชื่อเรื่องความเข้มแข็ง ความอบอุ่น และความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ การต้อนรับขับสู้เป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมกัมพูชา โดยผู้มาเยือนมักได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นและได้รับการปฏิบัติเสมือนแขกผู้มีเกียรติ จิตใจแห่งความเมตตาและความสามัคคีนี้เป็นหนึ่งในลักษณะเด่นของชาวกัมพูชา ทำให้ประเทศนี้ไม่เพียงแต่เป็นสถานที่ที่น่าสนใจทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเท่านั้น แต่ยังเป็นสถานที่แห่งความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างมนุษย์อีกด้วย

วัฒนธรรมของกัมพูชาเป็นเหมือนผืนผ้าที่ถักทอขึ้นจากประเพณี ความเชื่อ และการปฏิบัติที่หลากหลาย ซึ่งหล่อหลอมขึ้นจากประวัติศาสตร์อันยาวนานและอิทธิพลต่างๆ หัวใจสำคัญของวัฒนธรรมกัมพูชาคือพระพุทธศาสนา ซึ่งมีบทบาทสำคัญในชีวิตประจำวันของชาวกัมพูชาส่วนใหญ่ พระพุทธศาสนาเถรวาด ซึ่งเป็นรูปแบบหลักของพระพุทธศาสนาในกัมพูชา มีอิทธิพลต่อทุกสิ่งตั้งแต่พิธีกรรมทางศาสนาไปจนถึงขนบธรรมเนียมและค่านิยมทางสังคม วัดวาอาราม หรือที่รู้จักกันในชื่อเจดีย์ พบได้ทั่วประเทศ ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของชีวิตชุมชนและการปฏิบัติทางจิตวิญญาณ หนึ่งในสัญลักษณ์ที่โดดเด่นที่สุดของวัฒนธรรมกัมพูชาคือการรำแบบคลาสสิก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการรำอัปสรา ซึ่งมีรากฐานมาจากราชสำนักของอาณาจักรเขมร นักรำอัปสราแต่งกายด้วยชุดที่วิจิตรงดงามและประดับประดาด้วยเครื่องประดับทองคำ แสดงท่าทางที่สง่างามและเป็นสัญลักษณ์ บอกเล่าเรื่องราวของเทพเจ้า วีรบุรุษ และสิ่งมีชีวิตในตำนาน การรำนี้ พร้อมกับดนตรีและการแสดงละครแบบดั้งเดิมอื่นๆ ยังคงเป็นส่วนสำคัญของมรดกทางวัฒนธรรมของกัมพูชา และมักแสดงในงานวัฒนธรรมและเทศกาลต่างๆ

Cเทศกาลต่างๆ ของกัมพูชามีชีวิตชีวาและหยั่งรากลึกในประเพณีทางวัฒนธรรมและศาสนาของประเทศ หนึ่งในเทศกาลที่สำคัญที่สุดคือเทศกาลปีใหม่เขมร ซึ่งเฉลิมฉลองในเดือนเมษายน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการสิ้นสุดฤดูเก็บเกี่ยว เทศกาลนี้เป็นช่วงเวลาแห่งการเริ่มต้นใหม่ ครอบครัวต่างๆ มารวมตัวกันเพื่อแสดงความเคารพต่อบรรพบุรุษ ถวายเครื่องบูชาที่วัด และร่วมเล่นเกมและเต้นรำแบบดั้งเดิม อีกเทศกาลที่สำคัญคือเทศกาลพชุมเบ็น ซึ่งเป็นเทศกาลทางศาสนา 15 วันที่ชาวกัมพูชาให้เกียรติบรรพบุรุษด้วยการถวายอาหารแก่พระสงฆ์และไปเยี่ยมชมวัด ศิลปะและหัตถกรรมของกัมพูชาเป็นอีกแง่มุมที่สำคัญของวัฒนธรรม โดยมีประเพณีการทอผ้าไหม เครื่องปั้นดินเผา การแกะสลักไม้ และการแกะสลักหินมายาวนาน การออกแบบและเทคนิคที่ซับซ้อนที่ใช้ในงานหัตถกรรมเหล่านี้ได้รับการสืทอดจากรุ่นสู่รุ่น โดยมักสะท้อนถึงธีมและลวดลายที่พบในศิลปะเขมรโบราณ ตัวอย่างเช่น ภาพนูนต่ำในนครวัดแสดงฉากจากมหากาพย์ฮินดู เช่น รามายณะและมหาภารตะ รวมถึงชีวิตประจำวันในสมัยอาณาจักรเขมร ประเพณีทางศิลปะเหล่านี้ยังคงเจริญรุ่งเรืองมาจนถึงทุกวันนี้ โดยมีช่างฝีมือและศิลปินทำงานเพื่ออนุรักษ์และส่งเสริม มรดกทางวัฒนธรรมของกัมพูชา ภาษาเขมรเป็นองค์ประกอบสำคัญของเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของประเทศ ภาษาเขมรไม่เพียงแต่เป็นภาษาราชการของกัมพูชาเท่านั้น แต่ยังเป็นสื่อกลางสำคัญในการถ่ายทอดประวัติศาสตร์ วรรณกรรม และประเพณีปากเปล่าของชาติ ภาษาเขมรมีรากฐานมาจากอักษรเขมรโบราณ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากอักษรพราห์มีของอินเดีย และได้วิวัฒนาการมาหลายศตวรรษ วรรณกรรมเขมร โดยเฉพาะบทกวีคลาสสิกและนิทานพื้นบ้าน ยังคงเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมกัมพูชา นำเสนอข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับค่านิยม ความเชื่อ และประสบการณ์ของชาวกัมพูชา

ก่อนที่จะแสดงให้คุณเห็นว่าทำไมกัมพูชาจึงเป็นที่รู้จักในเรื่องของสิ่งที่น่าอัศจรรย์ที่สุดในโลกที่ควรทำและชม ขอให้ฉันแจ้งข้อมูลทั่วไปบางอย่างก่อน กัมพูชามีชื่อทางการว่า พระราชอาณาจักรกัมพูชา และตั้งอยู่ระหว่างเส้นทางการค้าทางน้ำที่สำคัญที่เชื่อมโยงจีนกับอินเดีย

เมืองหลวงคือกรุงพนมเปญ ภาษาราชการคือภาษาเขมร ประชาชนส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนา และสกุลเงินคือเรียล ประเทศกัมพูชาขึ้นชื่อเป็นพิเศษในด้านอนุสาวรีย์ทางศาสนาโบราณ ภูมิทัศน์อันงดงาม และประวัติศาสตร์อันเศร้าสลด

• ขออนุญาตก่อนถ่ายภาพชาวกัมพูชาหรือพระสงฆ์

• เป็นธรรมเนียมที่จะต้องถอดรองเท้าเมื่อเข้าสถานที่สักการะ เช่น เจดีย์หรือวัด นอกจากนี้ ผู้เยี่ยมชมควรแต่งกายให้เหมาะสมเมื่ออยู่ในสถานที่ทางศาสนา (ควรปกปิดแขนและขาช่วงบน และถอดหมวก)

• เป็นการแสดงความเคารพที่จะถอดรองเท้าเมื่อเข้าบ้านของผู้อื่น

• แม้จะไม่จำเป็นเสมอไป แต่การทักทายผู้อื่นอย่างสุภาพคือการก้มศีรษะเล็กน้อยพร้อมกับประสานมือไว้ที่หน้าอก (เรียกว่า “สัมเปีย”)

• หากได้รับเชิญไปรับประทานอาหารที่บ้านของครอบครัวชาวกัมพูชา เป็นการแสดงมารยาทที่จะนำของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ไปให้เจ้าบ้าน เช่น ผลไม้ ขนมหวาน หรือดอกไม้

• หากได้รับเชิญไปร่วมงานแต่งงานของชาวกัมพูชา เป็นธรรมเนียมที่จะนำเงินสดไปเป็นของขวัญแต่งงาน

• เมื่อใช้ไม้จิ้มฟันบนโต๊ะอาหาร ให้ใช้มือข้างหนึ่งปิดปาก

• เตรียมบัตรธุรกิจให้พร้อม และยื่นด้วยมือทั้งสองข้าง รับบัตรธุรกิจด้วยมือทั้งสองข้าง

• อย่าใช้เท้าชี้ไปที่ใคร

• อย่าแตะต้องศีรษะของคนกัมพูชา

• อย่าเริ่มรับประทานอาหารหากคุณเป็นแขกในงานเลี้ยงอาหารค่ำและเจ้าภาพยังไม่ได้เริ่มรับประทานเลย

• ผู้หญิงไม่ควรแตะต้องพระสงฆ์หรือส่งสิ่งของให้ท่านโดยตรง

• ควรลดการแสดงความรักในที่สาธารณะให้น้อยที่สุดอย่างสุภาพ

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดและแย่ที่สุดในการไปเยือนกัมพูชาในปี 2026 คือเมื่อไหร่?

ก่อนเดินทางไปกัมพูชา ควรตรวจสอบสภาพอากาศก่อน กัมพูชามีสภาพอากาศแบบเขตร้อน โดยมีเพียงฤดูแล้งและฤดูฝน ฤดูแล้งอยู่ระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเมษายน ส่วนฤดูฝนอยู่ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม

โดยทั่วไป ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเยี่ยมชมกัมพูชาคือระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ เพราะจะหลีกเลี่ยงช่วงฝนตกหนักและได้เพลิดเพลินกับสภาพอากาศที่อบอุ่นสบาย เดือนมีนาคมและเมษายนมักจะร้อนกว่า แต่ก็เป็นช่วงเวลาที่คุณสามารถเข้าร่วมงานเฉลิมฉลองปีใหม่เขมรในเดือนเมษายนได้เช่นกัน

แม้ว่าฤดูฝนจะถูกมองว่าเป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุด แต่ก็ยังคุ้มค่าที่จะไปเที่ยว เพราะคนน้อยกว่า และมีส่วนลดมากมายสำหรับที่พัก เที่ยวบิน และแม้แต่ตั๋วเข้าชมสถานที่ท่องเที่ยว

ในคู่มือนี้ เราจะแนะนำช่วงเวลาที่ดีที่สุดและช่วงเวลาที่แย่ที่สุดในการเยี่ยมชมกัมพูชา เราหวังว่าจะเป็นประโยชน์ในการวางแผนการเดินทางไปกัมพูชาของคุณในครั้งต่อไป!