🎶 สตึงแตรง — ที่ซึ่งสายน้ำยังจดจำ
สตึงแตรงตั้งอยู่ ณ จุดที่สายน้ำมาบรรจบ และความทรงจำยังคงอยู่ — จังหวัดทางเหนือที่โอบล้อมด้วยหมอก ลอยตัวอยู่ระหว่างแม่น้ำโขงและแม่น้ำเซซาน พร้อมเสียงสะท้อนแผ่วเบาของบทเพลงยุคทองของกัมพูชา

ที่นี่ไม่ใช่เพียงจุดหนึ่งบนแผนที่ —
แต่มันคือบทกล่อมขวัญที่มีชีวิต
จากเสียงเกวียนควาย บทสวดพุทธ และสายลมริมแม่น้ำ
ซึ่งดูเหมือนจะยังพาเสียงของสิน สีสมุทร ผู้เคยเรียกที่นี่ว่าบ้าน

🏡 วัยเยาว์ของตำนาน
ก่อนชื่อเสียงในพนมเปญและแผ่นเสียงไวนิล
สิน สีสมุทร คือเด็กชายคนหนึ่งแห่งสตึงแตรง
บ้านเรียบง่ายที่เขาเติบโตมายังคงตั้งอยู่
ดั่งโน้ตเงียบ ๆ บนบรรทัดเพลง — ไม่ยิ่งใหญ่ ไม่เอิกเกริก แต่เปี่ยมด้วยความเป็นนิรันดร์

ผู้คนไม่ได้มาที่นี่เพื่อดูโคมระย้าหรือพระราชวัง
พวกเขามาเพื่อยืน ณ จุดที่บทเพลงถือกำเนิด
เพื่อสัมผัสความสงบที่เคยจุดประกายทำนอง
ความเงียบที่เต็มไปด้วยเสียงไผ่ไหว ลมหายใจของแม่น้ำ และพระยามเช้า

🌊 จังหวัดที่แต่งแต้มด้วยสายน้ำ
สตึงแตรงคือที่ที่แม่น้ำโขงชะลอและรับฟัง
พื้นที่ชุ่มน้ำมีชีวิตชีวาด้วยเสียงนก พระอาทิตย์ตกสีชมพู และชาวประมงล่องลอย

ใกล้กันนั้น น้ำตกพระนิมิตคำรามด้วยพลัง
แม่น้ำโขงแตกแขนงเป็นแก่งที่ทั้งกึกก้องและขับขาน
ไกด์ท้องถิ่นจะชี้ไปยังโขดหิน
พร้อมเล่าเรื่องวิญญาณโบราณ กษัตริย์ และจระเข้

เมื่อแสงอ่อนทาบทอลงบนทางเดินริมแม่น้ำ
คุณจะเข้าใจว่าทำไมกวีถึงเลือกตั้งถิ่นฐานที่นี่
และเหตุใดบทเพลงจึงถือกำเนิดในสถานที่เช่นนี้

🧭 การเดินทางและความรู้สึก
🚍 การเดินทาง: ทางถนนจากกระแจะหรือรัตนคีรี หรือทางเรือจากชายแดนลาวที่ดมกราลอร์
🎧 บรรยากาศ: เหมาะกับการเดินทางช้า ๆ ช่วงเช้าและเย็นดีที่สุดสำหรับการใคร่ครวญ
💡 เคล็ดลับ: ถามชาวบ้านเกี่ยวกับสิน สีสมุทร — พวกเขาอาจจะฮัมเพลงหนึ่งขึ้นมา หลับตา และเปิดหัวใจ

สตึงแตรงคือจังหวัดแห่งการบรรจบ
ของสายน้ำ ความทรงจำ ธรรมชาติ และความคิดถึง
และในสายน้ำสงบกับถนนร่มเงาเหล่านั้น
เสียงของนักร้องที่คนกัมพูชารักที่สุดยังคงลอยอยู่
ดั่งโน้ตสุดท้ายของบทเพลงรักที่ไม่เคยจบลงจริง ๆ