បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ : ពិធីបុណ្យខ្មែរនៃការគោរពដូនតា

បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ គឺជាពិធីបុណ្យប្រពៃណីរបស់ខ្មែរមួយ ដែលពិតជាភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងគ្រួសារឱ្យកាន់តែជិតស្និទ្ធ។ នៅក្នុងអត្ថបទនេះ ខ្ញុំនឹងចែករំលែកនូវអត្ថន័យនៃបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌចំពោះប្រជាជនខ្មែរ និងរបៀបដែលយើងប្រារព្ធពិធីបុណ្យប្រកបដោយមនោសញ្ចេតនានេះ។

ការស្វែងយល់ពីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ៖ ពេលវេលាសម្រាប់ការជួបជុំគ្រួសារ និងការគោរពដូនតា

នៅខែតុលាឆ្នាំនេះ ប្រទេសកម្ពុជានឹងពោរពេញទៅដោយស្មារតីនៃពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ។ ឈ្មោះ «ភ្ជុំបិណ្ឌ» ខ្លួនវាគឺជាការផ្សំគ្នានៃពាក្យខ្មែរពីរគឺ «ភ្ជុំ» ដែលមានន័យថា «ការប្រមូលផ្តុំគ្នា» និង «បិណ្ឌ» ដែលតំណាងឱ្យ «ដុំបាយ»។ ពិធីបុណ្យដ៏ធំនេះមានរយៈពេល ១៥ ថ្ងៃពេញ ហើយជាពិធីមួយដើម្បីគោរពដល់ដូនតាដែលបានចែកឋានទៅហើយ រាប់រហូតដល់ប្រាំពីរជំនាន់។ វាមិនមែនជាការបំផ្លើសទេដែលថា បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ គឺជាពិធីបុណ្យមួយក្នុងចំណោមពិធីបុណ្យដែលប្រជាជនកម្ពុជាឲ្យតម្លៃបំផុត។

១៤ ថ្ងៃដំបូង៖ ដាក់បិណ្ឌ

ការចាប់ផ្តើមនៃបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ គឺអ្វីដែលយើងហៅថា «ដាក់បិណ្ឌ» ដែលជា ១៤ ថ្ងៃដំបូង។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ គ្រួសារដែលរស់នៅក្បែរវត្តអារាម នឹងធ្វើម្ហូបអាហារយ៉ាងឈ្ងុយឆ្ងាញ់សម្រាប់ព្រះសង្ឃ និងសម្រាប់ភ្ញៀវដែលទៅលេងវត្ត។ មានជំនឿដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍មួយដែលថា វិញ្ញាណនៃបុព្វការីជនដែលបានចែកឋានទៅ បានមកប្រមូលផ្តុំគ្នានៅវត្តអារាម ដោយរង់ចាំយ៉ាងអន្ទះសារនូវអាហារដែលកូនចៅរបស់ពួកគេបានរៀបចំឡើង។

មេរៀននៃការដឹងគុណចំពោះឪពុកម្តាយ

មុននឹងចេញទៅវត្ត កូនៗមានប្រពៃណីដ៏កក់ក្តៅមួយ គឺពួកគេរៀបចំអាហារថ្ងៃត្រង់ជូនឪពុកម្តាយដោយក្ដីស្រលាញ់។ ទង្វើនេះកើតចេញពីជំនឿដ៏ជ្រាលជ្រៅមួយថា៖ «អ្វីដែលអ្នកមាននៅផ្ទះមានឥទ្ធិពលជាងទេវតានៅក្នុងវត្តទៅទៀត។ តើនរណាជាទេវតាប្រចាំផ្ទះនោះ? ពួកគេគឺជាឪពុកម្តាយរបស់អ្នក។» ប្រជាជនកម្ពុជាចាត់ទុកឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេជាទីគោរពបំផុតចំពោះគុណដែលបានផ្ដល់កំណើត ផ្ដល់ការថែទាំ និងក្តីបារម្ភដល់ពួកគេ។ ការមិនយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះឪពុកម្តាយ ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាអំពើមិនសមរម្យ និងគ្មានការគោរព។ គំនិតនេះគឺសាមញ្ញ៖ ធ្វើឱ្យឪពុកម្តាយរបស់អ្នកសប្បាយចិត្ត ហើយភាពសុខសាន្តនឹងចូលមកក្នុងជីវិតរបស់អ្នក។ កូនៗរបស់អ្នកក៏នឹងយកតម្រាប់តាម ហើយគោរពស្រឡាញ់អ្នកដូចគ្នា។

ព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់៖ ភ្ជុំបិណ្ឌ

នៅថ្ងៃទី១៥ នៃបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ ប្រជាជនកម្ពុជាចាប់ផ្តើមដំណើរពិសេសមួយ។ ពួកគេទៅទស្សនាវត្តយ៉ាងតិចបី ហើយទៅដល់កន្លែងដែលដូនតារបស់ពួកគេធ្លាប់រស់នៅ។ ដើម្បីធានាថាព្រះសង្ឃទទួលបានអាហារទាន់ពេល ប្រជាជនខ្មែរត្រូវទៅដល់វត្តមុនម៉ោង ១១:០០ ព្រឹក។ ព្រោះព្រះសង្ឃមិនឆាន់អាហារក្រោយម៉ោង ១២:០០ ថ្ងៃត្រង់ទេ ដូច្នេះហើយវាជាការចាំបាច់ដែលត្រូវទៅដល់មុនពេលម៉ោង ១២:០០។ ពេលព្រឹកចាប់ផ្តើមពីព្រលឹមប្រហែលម៉ោង ៤:០០ ព្រឹក ខណៈដែលប្រជាជនរៀបចំអាហារ ផ្លែឈើ និងបាយយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ ពួកគេធ្វើដុំបាយតូចៗ ហើយយកទៅវត្ត ដោយបោះវាថ្នមៗនៅខាងក្រៅព្រះវិហារ។ នេះជាផ្នែកដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍មួយ៖ គេជឿថាដូនតាខ្លះ ជាពិសេសអ្នកដែលធ្លាប់បានធ្វើខុសក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ត្រូវបានគេជឿថា មិនអាចចូលទៅក្នុងព្រះវិហារបានទេ ទោះបីជាក្នុងទម្រង់ជាវិញ្ញាណក៏ដោយ។ ពួកគេអាចទទួលទានតែអាហារដែលរៀបចំដោយកូនចៅរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះហើយ ដុំបាយទាំងនោះ គឺជាការគោរពដល់ពួកគេ។ គេជឿថាប្រសិនបើវិញ្ញាណទាំងនោះមិនឃើញសាច់ញាតិរបស់ពួកគេយកអាហារឱ្យទេ ពួកគេអាចនឹងខឹងសម្បារ ហើយនោះគឺជាអ្វីដែលគ្មាននរណាម្នាក់ចង់បានឡើយ។

ការជួបជុំគ្រួសារ

ថ្ងៃទី១៥ សម្គាល់ការបញ្ចប់នៃពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ ហើយវាក៏ជាការបញ្ចប់នៃពិធីបុណ្យនេះផងដែរ។ បន្ទាប់ពីនោះ ប្រជាជនកម្ពុជាទទួលបានថ្ងៃឈប់សម្រាកសាធារណៈរយៈពេលបីថ្ងៃក្នុងខែតុលា ដើម្បីទៅលេងស្រុកកំណើត និងជួបជុំជាមួយក្រុមគ្រួសារ។ ក្រៅពីការទៅវត្ត គ្រួសារជាធម្មតាធ្វើការជួបជុំគ្នាយ៉ាងខ្លីនៅកន្លែងណាមួយដែលនៅក្បែរនោះ ដើម្បីចែករំលែកអាហារ និងពេលវេលាដ៏មានតម្លៃជាមួយគ្នា។

ការរំលឹកដល់ការគោរពដូនតាជានិច្ច

បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ ជាខ្លឹមសាររបស់វាគឺបម្រើជាការរំលឹកដ៏មានអានុភាពដើម្បីបន្តប្រពៃណីនៃការថ្វាយអាហារដល់ព្រះសង្ឃ និងដើម្បីគោរពដល់ដូនតារបស់យើងដែលបានចែកឋានទៅហើយ។ ប្រជាជនកម្ពុជាមិនរង់ចាំតែបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌដើម្បីគោរពនោះទេ ពួកគេទៅលេងវត្តនៅថ្ងៃគម្រប់ខួបដូនតារបស់ពួកគេ ហើយសូម្បីតែនៅថ្ងៃខួបកំណើតក៏ដោយ។ ពិធីបុណ្យដ៏យូរលង់នេះ ក៏បានផ្តល់មេរៀនដ៏មានតម្លៃដល់ក្មេងជំនាន់ក្រោយផងដែរ អំពីសារៈសំខាន់នៃការបង្ហាញការគោរពចំពោះសាច់ញាតិរបស់ពួកគេ មិនត្រឹមតែក្នុងអំឡុងពេលបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែគ្រប់ពេលទាំងអស់។ បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ គឺលើសពីពិធីបុណ្យ។ វាជាប្រពៃណីដ៏កក់ក្តៅដែលគូសបញ្ជាក់ពីសារៈសំខាន់ដ៏យូរអង្វែងនៃគ្រួសារ ការដឹងគុណ និងការគោរពនៅក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ។ ដូច្នេះហើយ ប្រសិនបើអ្នកទៅលេងប្រទេសកម្ពុជាក្នុងអំឡុងពេលដ៏ពិសេសនេះ សូមប្រាកដថាអ្នកនឹងចូលរួមក្នុងពិធីបុណ្យនេះ ហើយស្វែងយល់ពីភាពស្រស់ស្អាតនៃបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌដោយខ្លួនឯង។